De schim van Maria


Door: Henk van Elk
Plaats: Afferden
Thema: Mythe
Periode: 18e eeuw

Tussen Afferden en Deest ligt de machtige boerderij De Oude Dries. Misschien is het beter te praten over De Dwaze Dries, want de boer die hier rond 1750 woonde, was niet alleen gierig maar ook nog eens eigenwijs, verwaand en achterdochtig. Nee, geen gemakkelijk type die Dries. Terwijl hij toch honderd hectaren land had, drie meiden om de koeien te melken en vijf knechten om op de akkers te zwoegen. Het geld stroomde binnen bij Dries, maar er kon nog geen lachje bij hem af.

Er wordt gezegd dat Dries in heel zijn leven maar één gulle bui heeft gehad: het ogenblik waarop hij zijn dochter Maria verwekte. Die had alles wat Dries miste. Maria was lief en mooi. Maar misschien had ze die eigenschappen helemaal niet aan Dries te danken maar aan moeder natuur of aan haar eigen moeder. Helaas heeft de moeder  haar dochter nooit gekend. Ze stierf in het kraambed. Maria werd als enig kind opgevoed door huishoudsters en dienstbodes. Steeds mooier werd Maria. De jongens in de buurt kregen dat goed in de gaten. Fluitend en glurend liepen ze vaak langs de boerderij. Maria vond die belangstelling van zoveel jongens wel leuk maar voor haar was er maar een die met kop en schouders boven al die anderen uit stak. Dat was Appie, een arme boerenknecht uit het dorpje Bergharen. Niemand had zulke mooie zwarte krullen als hij. En als Appie lachte, was het net of het kerkorgel begon te spelen.

Op een dag  barstte vader Dries zowat uit elkaar van kwaadheid toen hij zijn dochter in de boomgaard achter de boerderij zag staan zoenen met Appie. Hij greep de arme jongen beet en gaf hem een stevig pak rammel. “Als ik jou hier nog één keer zie, dan breek ik je al je botten. Zo’n boerenpummel als jij krijgt mijn dochter en haar erfenis niet”, schreeuwde Dries. “En jij naar binnen. Jou sluit ik op in je kamer. Jij komt nooit meer naar buiten, ” brulde hij tegen Maria.
Mensen die langs de boerderij kwamen lopen, zagen hoe Maria steeds zieker werd. Ze was zo verliefd op Appie dat ze niet meer at en niet meer sliep. De dokter die er bij werd gehaald zei tegen Dries: “U moet uw dochter de weg laten volgen van haar hart, pas dan kan ze weer beter worden.” Maar Dries wilde er niets van weten. Hij bleef zijn wegkwijnende dochter opgesloten houden. Wel liet hij allerhande ongetrouwde baronnen en jonkheren uit heel Nederland naar de boerderij komen om hen te koppelen aan Maria. Maar die wilde niks van die adellijke types weten. De een had een bochel, de andere was kaal en de derde was niet goed bij z’n hoofd. Uiteindelijk stierf de arme Maria letterlijk van liefdesverdriet.

Maar de schim van Maria bleef ook na haar dood staan turen door het raam om te zien of Appie haar kwam bevrijden. De mensen uit het dorp verdrongen zich rond het raam waar Maria te zien was. Dries had daar zo genoeg van dat hij het venster dicht liet metselen. Maar dat geeft nog geen enkele garantie, want boerderij De Oude Dries heeft ook tegenwoordig nog vensters genoeg waardoor je de schim van de ongelukkige Maria kunt zien. 
 
Locatie: Boerderij De Oude Dries, Kweldam 38 te Deest bij Afferden
Bron: verteld door Henk van Kouwen uit Winssen aan Henk van Elk uit Puiflijk.
GPS:  51°53’11.4’’N  5°39’13.6’’O