Assumptio, de kreupele monnik uit Leur


Door: Katja Boertjes
Plaats: Bergharen
Thema: Mythe
Periode: 14e eeuw

Het ligt er mooi bij, al zeg ik het zelf. Maar wat een werk. Het gras moet worden gemaaid. De kapelvloer moet worden geveegd. En het komt allemaal op mij neer.
Vroeger kwamen de pelgrims van heinde en verre. De wilden allemaal geknipt en geschoren worden voordat ze door de poort naar de kapelberg gingen. Als kapper beleefde ik gouden tijden. Dat liep hard terug. Ik zat werkeloos maar in die berg met haren te staren. Maar het geloof heb ik altijd behouden. Net als Assumptio, de monnik, die in de 14e eeuw leefde in het Cisterciënzer klooster in Leur. Die werd kreupel toen hij een klap van een paard kreeg. Sindsdien scharrelde hij wat rond hier op de molenberg.

Op een dag ziet die Assumptio een lang eind hout liggen. Blijkt een stuk van een oude molenwiek te zijn. Hoort ie opeens de stem van Maria. Die zegt hem dat ie van dat hout een beeld moet snijden: Maria en Jezus.  Begin er maar aan. De manke monnik had nog nooit een beeld gemaakt. Maar het was net alsof zijn hand geleid werd. Het ging vanzelf. Na een paar maanden werken had ie een prachtig beeld gemaakt: een Piëta, moeder Maria met haar dode zoon op schoot.

De Cisterciënzer monniken zagen daar wel brood in. Ze bouwden hier een kapel op de berg ter ere van Onze Lieve Vrouw ter Nood Gods. Van heinde en verre stroomde het volk toe. Tegenwoordig staat het originele beeld opgeslagen in de kerk van Bergharen en hier moeten we het doen met een replica. Een tijd lang kwamen er nog nauwelijks pelgrims. Die hadden meer belangstelling voor nachtelijke schimmen als witte wieven en weerwolven. Maar tegenwoordig komen ze weer. Ze zien hoe mooi het hier is midden in de natuur. Soms als ik hier zo bezig ben dan denk ik, hier is de hemel op aarde.

Locatie: Mariaheiligdom op de kapelberg Bergharen, Dorpsstraat 46, 6617 AE Bergharen
Bron: Katja Boertjes:  Wees Gegroet, kapellen langs velden en wegen in Gelderland
GPS:  51°51’1.7’’N  5°39’55.8’’O